نیاز به ایجاد شورای حکماء

قانون اساسی در تمام کشور های جهان عالی ترین مرجع برای تصمیم گیری های داخلی و خارجی شان بشمار می رود ، و پا گذاشتن بالای قانون اساسی و یا نقض کردن  و عدول از مواد  آن و یا تفسیر نادرست از آن جرم پنداشته شده و می تواند بحران آفرین باشد، هیچ قانونی اساسی در دنیا نیست که کامل باشد ولی ملت ها بخاطر حفظ منافع  مادی و معنوی خود می خواهند از قانون های اساسی  به نفع صلح و ثبات ، حل معضلات و فروکش کردن تنش ها استفادۀ اعظمی نمایند تا در سایۀ آن در کنار ملل جهان سربلند ، با عزت و با افتخار زندگی نمایند، درین راستا ما شاهد همکاری گسترده در بین دولت داران از یک جانب  و نقش مردم از جانب دیگر هستیم  اما با کمال تأسف در افغانستان  بر عکس آن را شاهد هستیم.

ادامه نوشته

نقد کوتاهی پیرامون مقالۀ آقای رزاق مامون زیر عنوان( تجزیۀ افغانستان ؛ نقشه کشی بر صفحۀ کابوس!

قبل ازینکه بر چند مورد مبهم در مقاله آقای مامون بپردازم ، میخواهم یاد آور شوم آنقدر که در مطلب نوشته شده آقای مامون از بی مسوولیتی مردم شمال افغانستان تذکر رفته ، چنان نیست و یکتعداد رهبران معامله گر که خود را منحیث رهبر در بین مردم جا زده اند ، نمیتوان آنرا قیاس قرار داد و مردم شمال را به باد انتقاد گرفت.

ادامه نوشته

تجزیۀ افغانستان؛ نقشه کشی بر صفحۀ کابوس ( بخش دوم)

جنگ برسرکابل و"کلان شهرها"

ادامه نوشته

تجزیۀ افغانستان؛ نقشه کشی بر صفحۀ کابوس ( بخش اول)

 

 رزاق مأمون- سرطان 1390

 

 

تجزیۀ افغانستان

- نقشه کشی بر صفحه ی کابوس-

 

اشاره:

یکی ازجوانان – نامش محفوظ- به من نوشت: " من معمولاً کتاب های ترا می خوانم. با خواندن کتاب "ردپای فرعون" فهمیدم که آدم ضعیف وبی اراده ی هستی. چه گفته دربرابرتفکر تجزیه خواهی قدعلم کردی. بمان که افغانستان تجزیه شود. ما از یک جا بودن با پشتون ها دریک مملکت چه خیری دیده ایم که تو شله هستی؟ اگر تو چیزی دیده ای به ما هم بگو... تجزیه شود که راحت شویم."

مخاطب من  نیاز دارد مطلع باشد که مشکل بنیادین درین کشور، "قومی" نیست؛ "بی عدالتی" است. از"شمال" تا "جنوب"، از"شرق" تا "غرب" ومناطق مرکزی هرآن چه بالای مردم درچهارگوشه ی افغانستان می آید، حاصل اراده ی رهبران محلی، فرماندهان ومعامله گران هم تبارخود شان است.

 

ادامه نوشته